ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
Τι περιλαμβάνει το κανυόνινγκ: Πέντε δεξιότητες σε μία κατάβαση
Κατάβαση με σχοινί, άλματα, ολισθήσεις, κολύμπι και καμιά ζιπλάιν — το canyoning συνδυάζει πέντε διαφορετικές τεχνικές σε μία καθοδηγούμενη κατάβαση μέσα από φαράγγι του Interlaken.
Δείτε εκδρομές φαραγγιού στο GetYourGuide ↗Οι πέντε τεχνικές, εν συντομία
| Τεχνική | Τι είναι | Ο ρόλος του ξεναγού |
|---|---|---|
| Καταβάσεις με σχοινί | Μια περιπατητική διαδρομή με σχοινί, προς τα πίσω, σε καταρράκτη ή βραχώδη επιφάνεια | Ρυθμίζει την άγκυρα, ορίζει την ταχύτητά σας, υποστηρίζει το σύστημα |
| Άλμα | Ένα ελεγχόμενο άλμα από ένα γείσο σε μια πισίνα βουτιάς | Ελέγχει πρώτα το βάθος· προσφέρει πάντα μια εναλλακτική χωρίς άλμα |
| Ολίσθηση | Καθίστε ή ξαπλώστε και γλιστρήστε σε μια γυαλισμένη φυσική πέτρινη κατηφόρα | Σας τοποθετεί στην κορυφή, σας υποδέχεται στο κάτω μέρος |
| Ζίπ-λάιν | Ένα τελεφερίκ που διασχίζει ένα χάσμα ή μια απότομη πτώση. | Σας εντάσσει και ελέγχει την ουρά |
| Κολύμβηση | Διασχίζοντας ήρεμα νερά και συνδετικές διαδρομές | Οδηγεί την ομάδα και κρατά όλους μαζί |
Καταρίχηση: η ελεγχόμενη κάθοδος
Τα περισσότερα φαράγγια ξεκινούν με έναν καταρράκτη, και η κάθοδος γίνεται με ραπέλ: ο οδηγός σας στερεώνει ένα σχοινί σε σταθερή αγκύρωση, σας κουμπώνει στο λουρί σας, και κατεβαίνετε με την πλάτη στον βράχο ενώ το νερό τρέχει δίπλα ή πάνω σας, αφήνοντας σχοινί για να ελέγχετε την ταχύτητά σας. Ένας δεύτερος οδηγός ή ένα σύστημα τριβής συνήθως υποστηρίζει το όλο εγχείρημα από κάτω. Στα χαρτιά μοιάζει με το πιο τρομακτικό κομμάτι, αλλά στην πράξη αποδεικνύεται το πιο ελεγχόμενο, αφού είστε δεμένοι με σχοινί σε όλη τη διαδρομή και μπορείτε να σταματήσετε όποτε θέλετε.
Άλμα: ελεγμένο από τον οδηγό, ποτέ υποχρεωτικό
Πριν πηδήξει ο οποιοσδήποτε, ένας οδηγός έχει ήδη ελέγξει την πισίνα για βάθος και κρυφούς βράχους — τα φαράγγια ερευνώνται και επανελέγχονται καθώς αλλάζουν τα επίπεδα του νερού μέσα στη σεζόν, και ένας οδηγός συνήθως περιμένει στο νερό από κάτω για να σηματοδοτήσει πότε είναι καθαρό. Τα ύψη των αλμάτων διαφέρουν πολύ μεταξύ των φαραγγιών, από ένα ή δύο μέτρα στις ήπιες καταβάσεις έως αρκετούς ορόφους στα πιο δύσκολα, και η τεχνική είναι απλή: πόδια ενωμένα, χέρια σταυρωμένα στο στήθος, πηγούνι ψηλά, κοίτα τον ορίζοντα και όχι κάτω. Κάθε άλμα έχει ενσωματωμένη εναλλακτική διαδρομή με περπάτημα ή καταρρίχηση με σχοινί, οπότε κανείς δεν είναι ποτέ υποχρεωμένος να πηδήξει αν δεν το θέλει.
Ολίσθηση: τα φυσικά νεροτσουλήθρες του φαραγγιού
Χρόνια ολόκληρα από λιωμένο νερό έχουν λειάνει κάποιες βραχώδεις κατηφόρες μετατρέποντάς τες σε φυσικές τσουλήθρες, και μερικές από αυτές στα φαράγγια του Μπέρνερ Όμπερλαντ είναι τόσο γνωστές στους τοπικούς οδηγούς που έχουν αποκτήσει τα δικά τους παρατσούκλια. Κάθεσαι ή ξαπλώνεις ανάσκελα ακριβώς όπως σου λένε, κρατάς τους αγκώνες και τα γόνατα μαζεμένα, και αφήνεις το ρεύμα να κάνει τη δουλειά, ενώ ένας οδηγός στέκεται στο κάτω μέρος για να σε πιάσει στην έξοδο και να σε κατευθύνει μακριά από τους βράχους εκατέρωθεν. Είναι πιο κοντές και πιο ήπιες από τα περισσότερα άλματα, αλλά συχνά είναι το κομμάτι που οι άνθρωποι θυμούνται με μεγαλύτερη τρυφερότητα αργότερα — καθαρή φυσική του λούνα παρκ, σκαλισμένη μόνο από παγετωνικό νερό και χρόνο.
Ζίπ-λάιν και κολύμπι: οι συνδέσεις
Δεν χρειάζεται σχοινί για κάθε εμπόδιο σε ένα φαράγγι. Κάποια φαράγγια γεφυρώνουν το κενό με μια σύντομη ζιπλάιν αντί για παράκαμψη ή καταρρίχηση, με ασφάλεια προσδεμένους και έλεγχο από οδηγό σε κάθε άκρο, ενώ τα πιο ήρεμα τμήματα ανάμεσα στις καταρράξεις απλώς κολυπιούνται, μερικές φορές με ένα ήπιο ρεύμα να δίνει αντίσταση. Σε αυτά τα πιο επίπεδα σημεία η ομάδα φυσικά ξανασυναντιέται, παίρνει ανάσα και απολαμβάνει το τοπίο, ενώ οι οδηγοί διατηρούν σταθερό ρυθμό σε όλη τη διαδρομή — κανείς δεν κολυμπά μόνος, και η ομάδα κινείται ως ενιαίο σύνολο από το ένα εμπόδιο στο επόμενο, χωρίς να διασκορπίζεται.
Γιατί η σειρά δεν είναι σταθερή
Δύο καταβάσεις στο ίδιο φαράγγι μπορεί να διαφέρουν αισθητά μεταξύ τους, καθώς οι οδηγοί προσαρμόζουν την ακριβή σειρά των δραστηριοτήτων επί τόπου — ποιες πισίνες θα κολυμπήσετε και ποιες θα παρακάμψετε με τα πόδια, ποια άλματα θα προσφερθούν, πόση ώρα θα μείνετε σε κάθε στάση — ανάλογα με τη στάθμη του νερού και τις δυνατότητες της ομάδας. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή ασφάλειας, όχι για ασυνέπεια: ένα φαράγγι που στα χαμηλά νερά είναι εύκολο μπορεί να αναδιαταχθεί ή να συντομευτεί μετά από βροχή, ενώ μια σίγουρη και δυνατή ομάδα κολυμβητών μπορεί να λάβει μια επιπλέον πρόσκληση για άλμα που μια αγχωμένη ή κουρασμένη ομάδα θα παραλείψει εντελώς. Οι τεχνικές παραμένουν σταθερές· η ακριβής διαδρομή μέσα από αυτές αποφασίζεται εκ νέου κάθε μέρα.
Δεν είστε σίγουροι ποιο φαράγγι να διαλέξετε ή αν σας ταιριάζει;
Αφήστε μας το email σας και περίπου πότε ταξιδεύετε — θα σας στείλουμε μια σύντομη σύνοψη για το πώς συγκρίνονται τα φαράγγια του Interlaken, ποια είναι κατάλληλα για πρωτάρηδες και ποια για λάτρεις της αδρεναλίνης, πόσο κρύο είναι το νερό και τι περιλαμβάνει στην πραγματικότητα μια μισή μέρα.